Historie 1965-1969

Login

Homebase - ADO Nieuws - ADO 60 jaar - Jaren 1965-1969

Historie 1965-1969

maandag, 20 april 2009 20:25

1965

Twee succesvolle gebeurtenissen dit jaar, want zowel het eerste als tweede team worden kampioen. Naast de gelukwensen van een aantal clubs ontvangt de secretaris er ook één van de Haagse wethouder van Onderwijs, Kunsten en Sportzaken.

Het eerste team slaagt er evenwel niet in het eersteklasserschap te heroveren. Evenmin als het 2e team promotie naar de reserve le klasse weet te bewerkstelligen. Arie van Maren is van dat team de uitblinkende werper en hij weet in één weekeinde zowel het le team een zege tegen De Spartaan te bezorgen als een overwinning van ADO 2 op Schiedam. Gecombineerd komt hij tot 3 lx drieslag, 4 x 4 wijd en 10 honkslagen tegen. Het 3e team verliest door degradatie zijn vorig jaar veroverde positie in de le klasse Rayon. Wel breekt het een record door vier gelijke spelen te laten noteren.

De jeugdteams zijn ook wat minder succesvol dan andere jaren. In de Schijnwerper verschijnt een analyse over de langzaam afnemende belangstelling van de jeugd in Den Haag voor honkbal. Waren er in 1962 nog 28 jeugdteams. In 1965 is dit al teruggelopen tot slechts 25 (waarvan 4 ADO teams), hetgeen vooral word toegeschreven aan de onregelmatige competitie. Zo kan ADO ook geen Bleesing team (10- 12 jarigen) in het veld brengen vanwege een tekort aan begeleiders. De schrijver stelt voor deze groep een niet clubgebonden competitie te laten spelen met door de gemeente gesubsidieerde begeleiders.

1966

Het gemeentelijk honkbalveld is een feit, waarvoor vele clubs zich als bespeler melden. Naast Storks zijn dat ADO, Celeritas en VODO. Reden genoeg om in maart 1966 een ledenvergadering te houden. Daarop wordt behalve over het bespelen van het honkbalveld aan de Dedemsvaartweg, dat eerst Escamp III gaat heten en nu het Leen Volkerijk stadion wordt genoemd, is, ook langdurig wordt gedelibereerd over de contributie. We zullen het namelijk vanaf nu zonder de financiële steun van ADO Voetbal moeten doen. Wel komt algemeen voorzitter Herman Choufour nog over de brug komt met f 2000,- voor 1966 een

bedrag dat wordt afgebouwd tot f 1000,- voor 1967. Tenslotte wordt als jaarcontributie f 40,- voor senioren en f 24,- voor de oudste jeugd vastgesteld. Op de vergadering laait ook nog een principiële discussie op over de beslissing om het witte honkbalpak in te ruilen voor een grijs. Enige leden noemen de beslissing zelfs ondemocratisch en dringen aan op een stemming. Die wordt gehouden en maakt het besluit alsnog democratisch.

Tot vier verenigingen op één terrein komt het gelukkig niet. VODO legt organisatorisch het loodje en Celeritas besluit toch maar op zijn eigen terrein te blijven spelen.

Als kampioen 2e klasse, maar niet gepromoveerd, in 1965 zou je meer verwachten, maar na 7 wedstrijden staat het team met 4 punten op de één na laatste plaats. Dan komt de opleving en in de resterende zeven worden alle gewonnen. Een tweede plaats is ADO's deel met het recht op promotiewedstrijden. Het kruit blijkt verschoten tegen Quick Amersfoort en De Volewijckers en wederom dus geen promotie. Escamp medebespeler Storks weet intussen - zij het bij keuze - de Hoofdklasse te bereiken. Over de rest van de teams niets goeds noch slechts.

1967

1968

Tot ieders genoegen keert Fred Kramer Sr. weer terug in de honkbalgelederen, ditmaal als secretaris. Jan Bax blijft voorzitter en Rob Reijndorp let op de uitgaven. Gerard van der Zwaan neemt de leiding van de jeugdafdeling op zich. Eind 1967 wijst Leen er in De Schijnwerper op dat de gemeente jaarlijks 100,- per lid subsidie verstrekt aan de bespelers van Escamp III. Dat zijn dan nog ADO, Storks, Celeritas en VODO. De lessen die daaruit kunnen worden getrokken zijn:
1. Wees extra zuinig bij het gebruik van de op dat moment unieke accommodatie.
2. Reken erop dat we in de toekomst veel meer van de kosten zullen moeten ophoesten.
Mede omdat er dus vier bespelers zijn voert ADO voor senioren een ledenstop in. Op landelijk niveau start de discussie over de noodzaak om meer wedstrijden te spelen, zoals dat in de Verenigde Staten gebeurt.
Het is een onregelmatig seizoen met ongebruikelijk veel afkeuringen en na vijf wedstrijden heeft het le team nog slechts 4 punten ondanks de in het verleden zo succesvolle werpers Gerard Salemink en Rob Stegeman. Wordt het weer net zo'n seizoen als vorig jaar?
Inderdaad want er is een opleving mede geïnspireerd door de terugkeer uit de USA van Berry Eijgendaal die daar ook fanatiek honkbal (en basketbal) heeft gespeeld. Een tweede plaats achter Giants Diemen maar geen kansen op promotie. Nog schuchter wordt er dat jaar een dames softbal proefwedstrijd gespeeld, die de oprichting van een nieuwe ADO loot inluidt. De overige teams draaien lang in de bovenste regionen van hun competitie mee, maar bereiken geen ereplaatsen.

1969

Het was te verwachten, maar de contributie moet worden verhoogd tot f 50, - voor seniorleden, f31, - voor junioren enz. enz. Het reisbudget rijst dan ook de pan uit met tegenstanders in Amersfoort (Quick), Amsterdam( RAP, nu Pirates geheten), Eindhoven (PSV), Haarlem (Schoten), Santpoort (Terrasvogels), Tilburg (Tilburg) en Utrecht (UVV). Na een uitgebreid oefenprogramma staat ons wederom een competitie met veel afkeuringen te wachten. Als de kampioen, Terrasvogels, al bekend is moet ADO nog drie thuiswedstrijden spelen. In die periode was publiek vanwege de recette nog belangrijk en dus keek de penningmeester zuur. Memorabel was de wedstrijd tegen RAP, want die mondde uit in een homerun wedstrijd tussen onze Gerard Salemink en McIntosh van de concurrentie. Gerard sloeg er tenslotte één meer (3) en er werd gewonnen met 10-3. Het tweede team wordt kampioen en promoveert na een spannende strijd met nog vier reserveteams naar de landelijke reserve 2e klasse. In 1968 krijgt ook de softbalafdeling zijn beslag en die schrijft vanaf nu zijn eigen historie. Honkbal/softbalhuwelijken zijn er al eerder gesloten en vele zullen er nog volgen.