1960
In de winter worden zoals altijd nieuwe plannen gesmeed. Ditmaal niet alleen op clubniveau. Samen met rayon Haarlem stelt het Haagse rayon voor de Overgangsklasse te laten vervallen. Onder één Hoofdklasse met 10 clubs moeten twee le klassen met eveneens 10 clubs worden gevormd. Dit alles zonder reserve teams in deze klassen. Dat zou ADO, samen met stadgenoten Laakkwartier en Tjikalong in de le klasse brengen. Het plan haalt het niet in de Bondsvergadering alhoewel men later toch het zoet van het gelijk zal proeven als in 1961 deze competitiestructuur een feit wordt.

In de gehandhaafde Overgangsklasse speelt ADO o.a. met de reserves van OVVO en Schoten en nog 5 clubs in totaal 14 wedstrijden (veel te weinig natuurlijk). De overwinningenreeks wordt voortgezet totdat na 36 overwinningen in de tweede wedstrijd van dat seizoen tegen Schoten 2 wordt aangetreden. Een 3-1 nederlaag is het resultaat en omdat ook tegen HFC Haarlem nog een keer wordt verloren is het Schoten 2 dat de kampioensvlag kan hijsen.
Vermeldenswaard is dat seizoen een scooterongeluk van Rob Stegeman, dat Hans Bouwen noopt om op één zondag tweemaal de heuvel te beklimmen en beide wedstrijden nog te winnen ook. ADO 2 doet het ook goed en mist op een haar na het 2e klasserschap. Voor het eerst treedt ook een vierde seniorenteam in het strijdperk. De jeugd doet het goed alhoewel de junioren het Haagse kampioenschap aan Laakkwartier moeten laten.
1961
Sinds twee jaar heeft het le team de thuiswedstrijden op het hoofdveld kunnen afwerken. Dat zorgde voor sfeer en bracht veel volk op de tribune. Zeer tegen de zin van de terreinknecht, die het gras in de zomermaanden graag wilde koesteren. Daarom wordt besloten ruimte te creëren om een permanent binnenveld met backstop aan te leggen door het verplaatsen van een voetbalveld. Helaas met als consequentie dat een deel van het buitenveld niet de vereiste lengte van 75 meter heeft. Dit zal echter pas na afloop van de competitie, in eigen beheer, gestalte kunnen krijgen.
In nieuwe honkbalkostuums (wit met rood-groene V) wordt eind april aangetreden tegen het Schiedamse SVV. Het is het laatste jaar van twee overgangsklassen want de vier bovenste van beide afdelingen zullen promoveren naar één afdeling. In vier jaar tijd zal de structuur worden bereikt die eerder door Den Haag en Haarlem was voorgesteld.
Ook mag ADO een aantal nieuwe leden verwelkomen. Leen Volkerijk die Shell Amsterdam verruilt voor Shell Rijswijk, de EDO-er Simon Kok uit Utrecht en SVV-er Huib Donker uit Schiedam. Er wordt weer met vier negentallen aangetreden, die voortvarend van start gaan. Het 2e negental blijft het goed doen en deelt tenslotte met SVV de eerste plaats, maar verliest in een beslissingswedstrijd. Het le negental moet bij de bovenste drie zien te komen om zich in die enkele Overgangsklasse te handhaven. Dat lukt niet, het wordt een vierde positie. Het moet dan strijden met twee kampioenen uit de 2e klasse voor slechts één plaats. Beide wedstrijden, tegen EHS 2 en RFC, worden gewonnen en trots kan voorzitter en veelschrijver Fred Kramer Sr. melden dat ADO nu behoort tot te 24 beste honkbalclubs van Nederland.
Het 2e team promoveert door zijn goede resultaten naar de nieuw gevormde landelijke 3e klasse.
De gestaag groeiende jeugdafdeling, in de competitie aanwezig met 6 team, doet het goed in het Haagse rayon, maar kan daarbuiten nog geen potten breken
Op de ledenvergadering aan het einde van dat seizoen wordt er voor het eerste serieus gesproken over het onafhankelijk maken van de honkbalafdeling, die tot dan flink is gesubsidieerd door vader/moeder ADO Voetbal.
1962
Dit jaar zal het nieuwe honkbal(binnen)veld er komen. Zelfwerkzaamheid is geboden en menige ADO honkballer (en een klein aantal daarvan in het bijzonder) heeft die winter met kruiwagens vele kubieke meters grond verplaatst, hekwerk vastgezet en de kwast gehanteerd om het geheel te verfraaien en beschermen. De actieve jeugdcommissie organiseert in de winter weer een aantal goed bezochte contactavonden. In het afgelopen jaar werd met de hakken over de sloot het overgangsklassenschap veilig gesteld. Dat mag niet weer gebeuren besluit de honkbalcommissie en voor de eerste maal zal er in de winter ook in een zaal worden getraind. Herman Beidschat, die 2 jaren de training heeft geleid, wordt opgevolgd door de destijds gevreesde slagman en international Martin Jole. Als nieuwe secretaris mag Hans Leeflang hem na de training op zijn scooter veelal naar de trein brengen. Vaak is dat de laatste trein, maar als die wordt gemist wordt het een ritje met een angstige en niet geheel nuchtere Jole achterop naar Haarlem. Een uitnodiging voor een Haarlemse kroegentocht slaat Hans dan maar af.
Er wordt een zeer succesvolle, door de heer Smits professioneel georganiseerde, loterij gehouden om een werpmachine te kunnen aanschaffen. Hij kostte ca ƒ1500,- en dat was in die tijd een heleboel geld, maar hij heeft dan ook vele jaren dienst gedaan.
Als ADO de eerste of tweede plaats bereikt is er kans op promotie naar de eerste klasse. Er wordt hevige strijd gevoerd met PSV en Kennemerland. In Eindhoven wordt nipt met 5-6 gewonnen. PSV dient echter een protest omdat Rob Stegeman uit het veld had moeten worden gezonden wegens het gooien van een "spitball". Iedereen met voldoende spelregelkennis acht het protest kansloos. Groot is dan ook de schrik als de Protestcommissie besluit het protest toe te wijzen en vanaf het gewraakte incident de wedstrijd zonder Rob te laten uitspelen. Een teleurgesteld en gehandicapt team verliest die strijd en daarmee de kans op het eersteklasserschap. De overige vier 3 seniorenteams eindigen in middenmoot posities.
1963
Op 18 december 1962 ontvangt de honkbalcommissie van de secretaris van de Koninklijke Nederlandse Honkbalbond een briefje met de vraag of ADO interesse heeft in een plaats in de eerste klasse omdat daarin door een fusie een plaats is opengevallen. Het besluit om ADO daarbij enigszins voor te trekken is vermoedelijk mede genomen vanwege het ongelukkige spitball incident het afgelopen seizoen. Vanzelfsprekend zegt ADO daarop ja, alhoewel er nog geen ruchtbaarheid aan mag worden gegeven. In februari 1963 is het eerste klasserschap evenwel een feit
In het voorjaar verschijnt ook het eerste nummer van " De Schijnwerper" een eigen uitgave van de honkbalafdeling. Een toepasselijke naam met een dubbele betekenis, mede geïnspireerd op het spitball incident. Leen Volkerijk neemt het trainer/coachschap op zich en Aad Peters neemt in de honkbalcommissie de plaats in van pionier Al Vogel. We beleven de strengste en langste winter sinds jaren - Reinier Paping wint de Elfstedentocht - zodat de seizoenvoorbereiding, mede door het ontbreken van een goede zaal, nogal in het gedrang komt. Het le team start weliswaar redelijk in de eerste klasse, maar zakt al spoedig af naar de kelder van die competitie om zich in september nog net te behoeden voor degradatie. Coach Leen Volkerijk merkt op: "We hebben aan de rand van een complete morele instorting gestaan". De overige drie seniorenteams eindigen wederom in de middenmoot. Veel klachten zijn er over de jeugdcompetitie waarin veel te weinig wedstrijden worden gespeeld (zes tot negen). Dit is aanleiding voor een notitie voor het rayonbestuur waarin wordt voorgesteld hierin verbetering te brengen. Minimaal 12 wedstrijden en door het spelen van 2 wedstrijden per week de competitie beëindigen per einde juli als de vakanties toeslaan.
Onze jongste jeugd is niet alleen succesvol in het rayon en delft in de strijd om het Nederlands kampioenschap pas in de finale het onderspit tegen Schoten (1-0).
1964
1964 is een minder succesvol jaar Het is ook een overgangsjaar. Het is bovendien het jaar dat ADO honkbal vijftien jaar bestaat. Het le team, dat zich vorig jaar nog had weten te redden, degradeert naar de 2e klasse. Het tweede team eindigt maar net achter Harlem Nicols op de tweede plaats in de reserve klasse competitie en het derde team promoveert zelfs naar de rayonale le klasse. De resultaten van het vierde team zijn matig. De junioren worden kampioen maar in de strijd om het Nederlands kampioenschap worden zij verslagen door Feijenoord.
Er wordt al druk gesproken over de aanleg van een gemeentelijk honkbalveld, maar zelfs in november is er nog niets definitief Of ADO daarop mag spelen is bovendien onzeker, omdat het al over een accommodatie beschikt, die overigens nogal onderhoudsgevoelig blijkt. Wel definitief is het afscheid van de Fred Kramer, Joop Hermanie en Cees van Staaden, die jarenlang het gezicht van de honkbalcommissie hebben bepaald. Mede oorzaak daarvan is een verschil van mening met het ADO-bestuur over de zelfstandigheid en de ondersteuning van de honkbaltak. Jan Bax neemt de voorzittershamer over.
|
|
Laatst aangepast op dinsdag, 28 juli 2009 21:40 |