Historie 1949-1954

Login

Homebase - ADO Nieuws - ADO 60 jaar - Jaren 1949-1954

Historie 1949-1954

1949

Het is augustus 1948 als een aantal leden van de toen roemruchte Haagsche voetbalvereniging ADO (Alles Door Oefening) bij het bestuur een balletje opgooien om te starten met een honkbalafdeling. Op die manier kan men ook in de zomer met sport bezig blijven. Bekende Haagse voetbalclubs als Quick, HBS en VUC hebben daarvoor cricket gekozen en die sport wordt het dus zeker niet. Het ADO bestuur en de ledenvergadering zien er dan nog niets in, maar zie, in 1949 winnen de drie enthousiastelingen, Rob Kaster, Eddie Hartmann (later manager van het professionele ADO-Voetbal) en Al Vogel toch het pleit. Op 22 maart 1949 vindt de officiële oprichting van een honkbalafdeling plaats. Daaraan gaat een briefwisseling met de toen nog niet Koninklijke NHB aan vooraf, waarbij Rob Kaster op zakelijke wijze de bond om wat informatie vraagt, die ook prompt wordt verstrekt.

Van honkbalvelden hebben we in heel Nederland, dus ook in Den Haag, nog niet gehoord. Honkbalmateriaal is een zeer schaars goed en dat betekent dat de club daarvoor moet zorgen. Gelukkig is er de Honkbal Propaganda Vereniging "De Kieviten" die in het bezit is van materiaal uit Amerikaanse voorraden. Voor een klein bedrag (f 30,-) komt ADO in het bezit van 1 slaghout, 8 ballen, 1 masker, 4 veldershandschoenen en 4 softbalschoentjes. De historie vermeldt niet wat men met de softbalschoentjes heeft gedaan.

Een trainer wordt ook gevonden in de persoon van Cor Endlich een broer van Joop Endlich, die dan bij Celeritas al enige naam heeft opgebouwd als werper. Het valt de voetballers niet mee om te gaan met een kleine harde bal die je moet gooien en vangen en bovendien nog een mep met een knuppel moet verkopen. Niettemin neemt een ADO team deel aan de honkbalcompetitie van 1949. Het is ingedeeld in de 3e klasse van het rayon Den Haag, de laagste afdeling op dat moment. Veel successen zijn er ook niet voor hen weggelegd. Na 8 competitie wedstrijden (ja, u leest het goed) staat ADO met 5 punten één na laatste in die klasse. Meest gedenkwaardig wapenfeit van dat seizoen is een gelijkspel (37-37!) tegen het derde negental van Schiedam, een wedstrijd die 3'/z uur duurt en geleid wordt door de 78-jarige heer van der Valk.

Het enthousiasme blijft en men gaat het volgende seizoen met nieuwe plannen aan de slag. Er moet een nieuwe trainer komen en een tweede negental. Donateurs kunnen zich melden tegen een bijdrage van 30 ct. per maand. In de wintermaanden legt men in de ADO-Post de spelregels nog eens uit en spoort men de leden aan om zich voor slechts 35 cent een spelregelboekje aan te schaffen.

1950

In 1950 treden er inderdaad twee negentallen aan. Het eerste team start met een flinke nederlaag. Wat denkt u van 21-1 tegen RFC, waarbij ADO 13 fouten laat noteren. Het 2e team weet daarentegen met 22-9 te winnen van SVV 1. De ADO-Post meldt verder: " Sportief gezien waren beide wedstrijden een groot succes. Met geen woord of gebaar werd getoond dat men het een enkele maal niet met één der arbiters eens was. En zo hoort het! De beide heren waren prettige sportieve mensen, welke we nog vele malen als arbiter hopen te ontmoeten."

Elke wedstrijd wordt er lustig op los gescoord, zowel door ADO als de tegenpartij. Afgaande op de gegevens uit de ADO-Post worden er in die periode gemiddeld 28 punten per wedstrijd gescoord. Toeschouwers zijn er ook. Nog niet bij ADO, maar wel bijvoorbeeld bij SVV. ADO 2 verliest daar een wedstrijd met 21-20 onder het toeziend oog van meer dan 500 supporters. Meer dan een middenmoot positie is er voor beide negentallen in dat jaar niet weggelegd.

1951

Dit jaar wordt er weer aangetreden met twee senior negentallen en staat een jeugdteam op stapel. Als trainer is de (zeer deskundige!) heer Spoor aangetrokken en men weet zelfs beslag te leggen op honkbalpakken. Althans op de stof voor die pakken, die wordt betaald uit een subsidie van ADO voetbal en donateurgelden. Liefst drie kleermakers zetten zich aan het snijden en naaien, maar de pakken komen helaas niet voor de aanvang van competitie klaar. De verwachtingen voor het eerste team zijn hooggespannen, maar die blijkt men niet te kunnen waarmaken. Het tweede team daarentegen staat halverwege de competitie bovenaan. Nog een stukje proza uit de ADO-Post geschreven door voorzitter Eddie Hartmann, waarin hij steun vraagt voor dit team.
"Wat onze jongens nu nodig hebben is morele steun van onze supporters. We rekenen erop dat bij de wedstrijden tegen Celeritas 2 en DVH 2 tientallen supporters aanwezig zullen zijn. Maar als we naar USC 1 gaan, daar juist moeten onze jongens aangemoedigd worden, daar moet voor elk punt voor elke goede worp of slag een gejuich opgaan, zodat de jongens met bezieling zullen spelen. Dan worden we kampioen. Bij tijdige opgave is er een gelegenheid tot goedkoop reizen! Toon dan nu dat het ernst is met het steunen der honkbalafdeling! ." Helaas, de wedstrijd tegen USC gaat met 22-8 verloren en beide ADO teams eindigen op de tweede plaats. Uiterst verheugend in de belangstelling van de jeugd, die echter alleen nog maar traint en wat oefenpartijtjes speelt.

1952

In het vierde jaar van het bestaan zijn de verwachtingen minder hoog gespannen, omdat men zich realiseert dat de 3e klasse er niet zwakker op is geworden. Nieuwkomer Storks, opgericht door spelers van Haagse honkbalpionier Celeritas, wordt nu reeds gevreesd. Trainer Spoor is naar het buitenland vertrokken (toch niet Amerika?) en men gaat op zoek naar een nieuwe trainer. Dit jaar zal men voor het eerste de nieuwe honkbalpakken kunnen aantrekken. De Nederlandse Honkbalbond bestaat 40 jaar en wordt het predikaat Koninklijk toegekend en Nederlands beste werper, Han Urbanus, gaat een maand op stage in Amerika. Teruggekeerd houdt hij o.a. in Den Haag, ja zelfs in het ADO clubgebouw, een lezing (met film) over zijn ervaringen voor ca 75 belangstellenden. Verder wordt er een Haagse jeugdcompetitie gestart met Celeritas, Laakkwartier en ADO als deelnemers. ADO neemt daaraan zelfs met twee teams deel. Het eerste seniorenteam is ingedeeld met vrijwel uitsluitend Schiedamse en Rotterdamse clubs plus DVH (De Vliegende Hollanders van de KLM dat toen nog in Den Haag zetelde). Let op die naam komt u later weer tegen. Via de honkbalpropaganda vereniging "De Kieviten" komt men weer aan een Haarlemse trainer, de heer Huijstede, maar meer dan een plaats in de middenmoot zit er voor beide teams niet in. Te vermelden valt slechts een winst van het eerste team met 52-1 tegen het 2e team van Celeritas dat zich later terugtrekt. De competitie is daarom na 8 wedstrijden al weer voorbij. Het A -jeugdteam wordt daarentegen kampioen in de eerste, nog zeer smalle, Haagse jeugdcompetitie.

1953

Oprichter, voorzitter en onvermoeibaar scribent Eddie Hartmann neemt afscheid van de honkbalafdeling en Ferdy Koegler neemt de voorzittershamer over. Het is het jaar van de Watersnoodramp en in de ADO-Post wordt melding gemaakt van een groot aantal voetbalwedstrijden ten bate van het Rampenfonds. De afdeling honkbal heeft zo zijn eigen zorgen. Vanwege de minder goede prestaties in 1952 zijn beide teams (er is nog steeds geen derde team) onder fel protest ingedeeld in de 4e klasse. Steen en been wordt er geklaagd over het trainingsbezoek en het 2e team laat in een competitiewedstrijd tegen Sparta 4 zelfs vrijwel geheel verstek gaan. De leider, voorzitter Koegler, verhaalt: "Als verzamelplaats is Hollands Spoor afgesproken om 14.15 uur. Op dat tijdstip zijn nog slechts drie spelers aanwezig en om 14.45 uur is dit aantal nog onveranderd. Van één lid is bekend dat hij per auto zal reizen en dus besluit men maar te vertrekken." Helaas, meer dan drie spelers zijn het nooit geworden en dat is voor een honkbalwedstrijd veel te weinig. Op een, in reactie daarop uitgeschreven bijeenkomst wordt een "hartig woordje" gesproken, waarbij het gerucht gaat dat sommigen niet waren opgekomen omdat zij zich achteruitgesteld voelden toen zij niet in het le negental waren opgesteld. Men volstaat nog met een berisping, maar dreigt met onherroepelijke schorsing.
Veel positiever zijn de berichten over de jeugd, die zijn eigen jeugdcommissie krijgt. De 15- en 16 jarigen gaan 20 ct. contributie per maand betalen. Voor de jongeren is het lidmaatschap gratis. Veel ouders worden spontaan donateur.
Zoals gemeld, is het met de wedstrijdinstelling vaak nogal bedroevend gesteld vandaar de volgende ontboezeming als er wel iets positiefs valt te melden.
"Het belangrijkste wat deze wedstrijd echter heeft aangetoond is het feit dat men door goed volhouden een achterstand kan wegwerken (red: na een 3-7 achterstand werd toch nog met 11-8 gewonnen). Rustig hebben onze jongens doorgespeeld en men bezondigde zich ook niet aan het lanceren van onderlinge verwijten. Dit is een belangrijk winstpunt en versterkt de commissie in haar mening dat het door haar ingenomen standpunt dat onderling gekrakeel slechts verlies kan opleveren, juist is. Het verheugt de commissie oprecht te kunnen vaststellen dat dit besef bij de spelers thans ook aanwezig blijkt te zijn. Als de volgende wedstrijden in dezelfde geest worden gespeeld dan zullen gunstige resultaten zeer zeker niet uitblijven! " De balans van dat jaar is een Haags jeugdkampioenschap voor de A junioren, maar bijrollen voor de twee seniorenteams en een weekeinde met nederlagen van 19-4 en 25-1 voor het le resp. 2e negental tegen de overeenkomstige teams van Laakkwartier. Tijdens de wedstrijden weer veel heibel en klagen en "stichtende" woorden in de ADO-Post.

1954

Een zeer slecht bezochte jaarvergadering is voor de pioniers geen reden niet met nieuwe plannen te komen. Al Vogel stelt zich beschikbaar als trainer/coach en wil bovendien de wintermaanden benutten om de kennis van de spelregels en spelsituaties op te voeren. Ook verschijnen er in de ADO-Post artikeltjes met dat oogmerk. Het afgelopen seizoen heeft laten zien dat het daar bij velen ernstig aan mankeert. Gelukkig worden deze tweewekelijkse bijeenkomsten door een "kleine kern van vaste bezoekers" goed bezocht. De voorzitter rapporteert teleurgesteld uit de Bondsvergadering dat men zich daar vele uren bezig heeft gehouden met de benoeming van een lid van de redactiecommissie voor het "Honkbalnieuws". Dit op krantenpapier afgedrukte, wekelijks verschijnende officieel orgaan van de KNHB is onverbrekelijk verbonden aan de naam Theo Vleeschouwer. Het ging in ter ziele en heeft nimmer een gelijkwaardige opvolger gekregen. De enthousiaste nieuwe trainer/coach Al Vogel wordt lange tijd door ischias geveld en zet vanaf zijn ziekbed met een bijdrage in de ADO-Post alle spelers tot trainen aan. Aan het slot van het seizoen blijken de 25 seniorleden (2 negentallen) die ADO Honkbal dan telt, in totaal slechts 15 wedstrijden te hennen gespeeld. Voor het le team een derde plaats en voor het 2` team de laatste plaats in de 4` klasse A resp. B. Dit ondanks het feit dat zich in de loop van het seizoen drie Amerikanen als lid hebben gemeld
De jeugd, getraind door Fred van Gulik, maakt een goed seizoen door. Wederom wordt het A-team kampioen van Den Haag.

Van honkbalvelden hebben we in heel Nederland, dus ook in Den Haag, nog niet gehoord. Honkbalmateriaal is een zeer schaars goed en dat betekent dat de club daarvoor moet zorgen. Gelukkig is er de Honkbal Propaganda Vereniging "De Kieviten" die in het bezit is van materiaal uit Amerikaanse voorraden. Voor een klein bedrag (f 30,-) komt ADO in het bezit van 1 slaghout, 8 ballen, 1 masker, 4 veldershandschoenen en 4 softbalschoentjes. De historie vermeldt niet wat men met de softbalschoentjes heeft gedaan.

Een trainer wordt ook gevonden in de persoon van Cor Endlich een broer van Joop Endlich, die dan bij Celeritas al enige naam heeft opgebouwd als werper. Het valt de voetballers niet mee om te slaan met een kleine harde bal die je moet gooien en vangen en bovendien nog een mep met een knuppel moet verkopen. Niettemin neemt een ADO team deel aan de honkbalcompetitie van 1949. Het is ingedeeld in de 3e klasse van het rayon Den Haag, de laagste afdeling op dat moment. Veel successen zijn er ook niet voor hen weggelegd. Na 8 competitie wedstrijden (ja, u leest het goed) staat ADO met 5 punten één na laatste in die klasse. Meest gedenkwaardig wapenfeit van dat seizoen is een gelijkspel (37-37!) tegen het derde negental van Schiedam, een wedstrijd die 3'/z uur duurt en geleid wordt door de 78-jarige heer van der Valk.

Het enthousiasme blijft en men gaat het volgende seizoen met nieuwe plannen aan de slag. Er moet een nieuwe trainer komen en een tweede negental. Donateurs kunnen zich melden tegen een bijdrage van 30 ct. per maand. In de wintermaanden legt men in de ADO-Post de spelregels nog eens uit en spoort men de leden aan om zich voor slechts 35 cent een spelregelboekje aan te schaffen.

Laatst aangepast op dinsdag, 28 juli 2009 21:29

Links